جوان

اخبار جدید ورزشی و اقتصادی، مطالب تفریحی، عکس های جدید و با کیفیت، آهنگ شاد و غمگین، موزیک ویدیو و فیلم

جوان

اخبار جدید ورزشی و اقتصادی، مطالب تفریحی، عکس های جدید و با کیفیت، آهنگ شاد و غمگین، موزیک ویدیو و فیلم

آندره‌آ پیرلو ‌اکنون محبوب‌ترین بازیکن در فوتبال ایتالیا به شمار می‌رود

پیرلو، محبوب‌ترین 36 ساله دنیای فوتبال،در دنیای فوتبال ستاره‌هایی که بالای سی و دو سالگی بدرخشند خیلی کم هستند. حتی اگر این سی و چند ساله‌ها به حضور خود در میادین ادامه بدهند بسیاری از آنها نمی‌توانند همچنان ستاره‌هایی پرفروغ باشند.سی و چند ساله‌ها دیگر کارایی دوران جوانی‌شان را ندارند و سن آنها بالاتر هم که برود به بازیکنانی تبدیل می‌شوند که فقط به درد بازی کردن در دقایق پایانی مسابقه می‌خورند. فرانچسکو توتی کاپیتان رم یکی از بهترین مثال‌هاست.

پیرلو، محبوب‌ترین 36 ساله دنیای فوتبال

عــــــروســک جونم

عــــــروســک جونم

دنیای آدمها پــر از دروغ و کینه ست

دنیای آدمهای عاشق , پــر ازگرگ های قلب این واون هستش.......

شبها آغوش ها بوی هرکسی را میده نه بــــــــوی بــی کـسی!!

شبها بدون تو عروسک جون اصلا خوب نیس...

آخــه بـغل کردن تـــو عروسک , بهتراز بغل کردن

جنگ خان ها7

khan-wars

 

مهارت های استراتژیک خود را در دنیای قرون وسطایی این بازی استراتژی اثبات کنید. تنها بهترین های تا انتها دوام خواهند آورد…. 

جنگ خان ها یک بازی آنلاین رایگان است که بازیکنان را به دنیای قرون وسطی جاییکه درگیری، شهرت و پیروزی حرف اول را می زند می برد.
بازیکنان می توانند از بین 12 نژاد مختلف در بازی یکی را انتخاب نموده و مسیر پیروزی را دنبال نمایند.
وجود بیش از 23 یگان های جنگی ، شوالیه و ماشین های محاصره قابلیت پیاده کردن صدها استراتژی مختلف را به بازیکنان می دهد.

این بازی اولین بازی فارسی زبان با داشتن نژاد پارس ها و یگان ویژه آرش کمانگیر است.

 

” جنگ خان ها برنده بهترین بازی آنلاین جشنواره وب ایران به انتخاب کاربران در سال 92 ” 

 

Click-now

 چگونه عشق به حرص آلوده می شود؟

حرص همان عشق خودشیفته است. درونی خالی که می‌باید از عشق پر شود. میل به تملک و درون‌فکنی است. همچون نوزادی که می‌خواهد پستان مادر را ببلعد، در حرص نیز فرد با ترس و ناایمنی از وجود خالی و نیازمند خود، می‌خواهد وجود خود را از عشق پر کند. می‌خواهد و می‌خواهد و هیچ‌چیز به‌جز می‌خواهد، در آن لحظه، سرش نمی‌شود و کاری به امکان‌پذیری و امکان‌ناپذیری ندارد. گُشنه است و ناایمن و خالی و می‌باید پر شود. بدبین و وسواسی و کور است. خشن و تشنه است. خشک و نا منعطف است. در یک‌کلام در زجر و رنج است: درد تشنگی، وجود خالی، رنج دوری از یار، و زجر کوری و بدبینی و وسواس و خشکی و خشونت. اینها همه مشخصه‌های عشق ناسالم، که بهتر است بگوییم عشق ناپخته است.

اگر فرد نوزاد و کودک باشد و بهره‌مند از والدین سالم، نیازش به عشق پُر می‌شود، تشنگی‌اش سیراب، گشتگی‌اش مرتفع، و نوازشش پایدار می‌ماند و اغماض در برابر کوری و خشونتش به‌واسطه مدارا و مروت والدین، دریافت عشق را مستدام می‌کند. آنگاه در فرایند پُرشدن از عشق، از ناایمنی و وسواس و کوری و خشونت خود نمی‌هراسد و به آن نزدیک می‌شود، آن را تجربه می‌کند و می‌شناسد. و از عشقی که نوش جانش می‌شود تغذیه می‌کند و خود را می‌سازد، روانش را می‌پردازد و می‌آراید و بدل به آدمی سالم و پایدار می‌شود و مزه مهری که دیده  است را به شعف عشق و شفقتی که می‌دهد می‌آراید. ظرفیت می‌یابد تا بی‌مهری را تحمل کند و از درون عشق بزاید و وجود خالی دیگری را پُر کند و سینرجی عشق تولید نماید.

ما اگر این وجود خالی، از والدینی با مشخصات یادشده بی‌بهره باشد، که کم و یا بیش این‌چنین می‌شود، وجودش را سراسر حرص می‌گیرد. حرصی که در سایه تجربه بی‌مهری در درون روان بیشتر تولید می‌شود، یعنی تشنگی+ خشم+ ترس. آنگاه چه می‌شود؟ اگر موجود حریص ما بچه باشد، دنیای یک نوزاد و کودک سه‌ساله کوچک است و به‌سادگی با عشق والدین پر می‌شود. خواسته‌ها کوچک و موجود کودک ما دوست‌داشتنی و شیرین، پس‌نیازش به عشق به‌سادگی پُر می‌شود.

اما دنیای یک فرد 30 ساله و گشنه، آن‌قدر بزرگ است که کی می‌تواند آن را پُر کند؟ نوزاد را شیر پستان و آغوش گرم مادر پر می‌کند، اما مرد و زن سی‌ساله گرسنه را چه کنیم؟

 برگرفته از سایت دکتر نیما قربانی

نو آوری

نوآوری واقعی محتاج حمایتهای ویژه است .

سازمانهای کارآفرین دنیای تجارت آینده را در دست می گیرند، امروزه  آفرینش یک محصول بدیع به معنای پیروزی در رقابت  است ، بهمین دلیل  باید ایده های نو به مایه حیات سازمان بدل شوند اما مگر می شود ایده های نو را در فرهنگ سنتی سازمانهای ما پرورش داد.

 ایده های خوب در هر جایی که انسان متفکر ی باشد پدید می آیند اما اغلب این ایده ها با مانع مواجهه می شوند یا به درستی انجام نمی شود و یا مورد سو استفاده قرار می گیرند. در شرکتهای سنتی یک کارمند ایده اش را به مدیر ارشدش مطرح می کند و این مدیر با ارایه همان ایده ارتقا سطح می یابد و کارمند صاحب اندیشه یک تشویق خشک و خالی می گیرد و اجرای پروژه به مدیر مربوطه واگذار می شود .

افراد نخبه و خلاق و حتی نسل جدید به سازمانهایی انسانی پا می گذارند که از تلاشهایشان قدردانی شود، دیگر دنبال شغل های معمولی نیستند بلکه دنبال شغل های هدفمند هستند، و قطعا سازمانهای کارآفرین و نو آور دنیای تجارت آینده را در دست می گیرند.